Σε πολλές περιπτώσεις, ελκυστικά σχέδια πράσινων στεγών αποτυγχάνουν είτε επειδή οι εδαφοκλιματικές απαιτήσεις ορισμένων φυτικών ειδών δεν έχουν ληφθεί υπόψη από τους σχεδιαστές, είτε επειδή κάποια από τα φυτά που περιλαμβάνονται σε αυτά δε διατίθενται στο εμπόριο. Επίσης, συχνά γίνεται επιλογή εντυπωσιακών φυτών και γρασιδιών για το σχηματισμό όμορφων μοτίβων και καμπύλων γραμμών τα οποία στην πραγματικότητα δεν είναι δυνατό να διατηρούνται για μεγάλο χρονικό διάστημα. Ακόμη, γίνεται συχνά επιλογή ενός μόνο φυτικού είδους, κάτι που δε συνιστάται για τα φυτεμένα δώματα. Τα φυτά καλό είναι να προτιμούνται με μικρή μπάλα ρίζας. Ο πολλαπλασιασμός είναι ανώφελος τον χειμώνα. Πολλά πολυετή που πολλαπλασιάζονται με σπόρο, χρειάζονται πρώτα να υποβληθούν στη διαδικασία της στρωμάτωσης για 6 με 12 εβδομάδες, σε θερμοκρασία μεταξύ των -4˚C και +4˚C. Επίσης, ορισμένα φυτικά είδη απαιτούν συγκεκριμένη έκθεση στο φως της ημέρας για την ανάπτυξή τους, με αποτέλεσμα για συγκεκριμένες περιόδους του έτους η παραγωγή τους να μην είναι εφικτή. Αυτό πρέπει να γίνεται αντιληπτό από τους κατασκευαστές και τους σχεδιαστές. Για πλούσια παραγωγή, συνιστάται ο πολλαπλασιασμός με μοσχεύματα όπως στην περίπτωση των ειδών της οικογένειας των σέδων (Sedum spp.) τα οποία αποτελούν, όχι αδίκως, τους «πρωταγωνιστές» στις φυτεύσεις των πράσινων στεγών κυρίως εκτατικού τύπου. Όσον αφορά τα είδη Σέδων (Sedum spp.) Το γένος “Sedum” αποτελείται από 420 διαφορετικά είδη και γι’ αυτό είναι το μεγαλύτερο γένος σε είδη της οικογένειας Crassulaceae. Μερικά χρόνια πριν, το γένος ήταν υποδιαιρεμένο σε πολυάριθμα γένη. Τα φυτά των σέδων είναι ετήσια ή πολυετή ποώδη φυτά με σαρκώδη, εναλασσόμενα, ερυθροπράσινα φύλλα. Τα άνθη τους εμφανίζονται από το Μάιο έως τον Ιούλιο και τα χρώματά τους ποικίλουν από άσπρο έως κόκκινο και κίτρινο, για παράδειγμα: Sedum album, Sedum sexangulare, Sedum reflexum κ.α. Οι ποικιλίες Phedimus είναι πολυετείς, με έρπουσες ρίζες ημιξυλοποιημένες. Το χειμώνα αυτές οι ποικιλίες είναι γυμνόκλαδες. Έχουν μεγάλα, επίπεδα και οδοντωτά φύλλα με ποίκιλα σχήματα όπως στρογγυλά, ή οβάλ, σε αντίθεση με τα περισσότερα είδη σέδων. Εκτός από τα είδη Phedimus spurious και Phedimus stoloniferus, τα άνθη τους είναι κίτρινα. Παραδείγματα αποτελούν τα είδη Phedimus floriferus, Phedimus kamtschaticus. Ποικιλίες Phedimus Οι ετήσιοι βλαστοί του Hylotelephium είναι ύψους 10 με 60 εκ. και πεθαίνουν το χειμώνα. Τα φυτά ανθίζουν από το τέλος του Ιουλίου έως τον Οκτώβριο σε χρώματα από άσπρο έως ροζ. Παραδείγματα αποτελούν τα είδη: Hylotelephium telephium, Hylotelephium cyaneum, Hylotelephium spectabile. Phedimus kamtschaticus 1) Η καλλιέργεια και οι αποδόσεις των μοσχευμάτων Σέδων Μοσχεύματα Σέδων Τα περιμετρικά, συχνά κυλινδρικά, βελονοειδή φύλλα δίνουν στα βλαστάρια των σέδων καλή «επαφή» με το έδαφος. Αυτό σημαίνει πως ριζώνουν σχετικά εύκολα. Η συγκομιδή είναι δυνατή από το τέλος Μαρτίου έως τα μέσα Οκτωβρίου. Τα βλαστάρια κάτω των 5 χιλιοστών που κόβονται στις αρχές της άνοιξης, ευδοκιμούν επίσης. Οι ποικιλίες των σέδων αλλάζουν τον τρόπο ανάπτυξής τους πριν την άνθιση. Η περίοδος άνθισης το Μάιο σηματοδοτεί την έναρξη της ανάπτυξης σε μήκος. Ο παραγωγός πρέπει να διασφαλίσει ότι δεν αναπτύσσονται ανθοφόροι βλαστοί, αφού ριζοβολούν αλλά ξεραίνονται μετά το τέλος της περιόδου ανθοφορίας. Είναι δυνατό να σπείρει κανείς φυτά στη στέγη, αλλά δε μπορεί να στηριχτεί σε αυτό, δεδομένου ότι πολλοί τύποι μοσχευμάτων παράγουν πολύ μικρή ποσότητα σπόρων. Μοσχεύματα Phedimus Τα πιο δημοφιλή είδη που χρησιμοποιούμε (“Weihenstephaner Gold” και “Hybridum Immergruenchen” ) σχηματίζουν κοντά βλαστάρια το φθινόπωρο για να μπορούν να ανταπεξέλθουν το χειμώνα. Όταν τα παλιά βλαστάρια λαμβάνουν αρκετά θρεπτικά συστατικά, είναι δυνατόν να διατηρηθούν. Τα ίδια μπορούν να κοπούν προτού τα βλαστάρια-εδάφους αρχίσουν να αναπτύσσονται στις αρχές του Απρίλη. Οι ψυχρές και παρατεταμένες ξηροί περίοδοι μπορεί να είναι επιζήμιες για αυτό το είδος σέδου. Πολύ δυσμενείς καιρικές συνθήκες είναι δυνατό να αποβούν και μοιραίες. Αξίζει να σημειωθεί πως βλαστάρια που έχουν κοπεί αφού έχει προηγηθεί εκβλάστηση, έχουν λίγες πιθανότητες επιβίωσης. Είναι πολύ μαλακά και ξηραίνονται εύκολα. Καλό είναι να αξιοποιούνται οι καλές καιρικές συνθήκες που επικρατούν από τα μέσα του Μαΐου έως τον Ιούνιο και μεταξύ του Αυγούστου και Σεπτεμβρίου. Μερικά είδη δεν πρέπει να κόβονται μέχρι να σχηματιστούν πλήρως ανεπτυγμένα σκληρά βλαστάρια. Τα καλά επίπεδα ανάπτυξής τους και η πλούσια σοδειά που παράγουν, μας δείχνει πως τα είδη Phedimus υπερτερούν των φτηνών μειγμάτων σέδων. Αυτό μπορεί να αποτελεί μειονέκτημα για τον καταναλωτή, ειδικά την άνοιξη. Δεν πρέπει να αναπτύσσονται μοσχεύματα Phedimus τον Οκτώβριο. Μπορούν να ριζώσουν αλλά δε μπορούν να αντέξουν το κρύο στις ψυχρές περιοχές και θα ξεραθούν μέχρι το Μάρτιο – Απρίλιο. Τα είδη Phedimus μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε περιοχές της στέγης που έχουν υγρασία ή που βρίσκονται σε μερική σκιά. Σχηματίζουν «χαλιά» ή και μικρούς θάμνους και είναι ανθεκτικά και με μεγάλη διάρκεια ζωής, όπως και τα άλλα είδη σέδων. Μοσχεύματα Hylotelephium Μόνο μερικά είδη μπορούν να χρησιμοποιηθούν για μοσχεύματα από αυτό το γένος. Ιδανικό είναι το Hylotelephium cyaneum. Τα βλαστάρια μπορούν να κοπούν αφού έχουν ανθίσει και έχουν σκληρύνει (αρχές Μαϊου). Εκθέτοντας πλήρως ανεπτυγμένα βλαστάρια σε φυσικό φως για περισσότερο από 12 ώρες, προκαλείται άνθιση. Τα βλαστάρια ριζώνουν καλά εξ’ αιτίας της έντονης ευχυμίας στα φύλλα. Εντυπωσιακά γκρίζο – ασημένια φυτά σχηματίζονται κοσμώντας τις πράσινες οροφές, ενώ τα ροζ άνθη εμφανίζονται κατόπιν της κύριας ανθοφορίας των σέδων και των ειδών Phedimus. Προτάσεις για καλλιέργεια Τα βλαστάρια δεν πρέπει να λιπαίνονται πολύ έντονα. Οι περιοχές που αναπτύσσονται κόβονται απ’ ευθείας. Αυτό επιτρέπει χρόνο για αναγέννηση και σκλήρυνση των βλαστών. Μετά από 2 με 4 χρόνια οι επιφάνειες κοπής πρέπει να επανακαθοριστούν εξ’ αιτίας του ρίσκου της διασταυρούμενης μίξης και σκλήρυνσης της επιφάνειας. Πολλά είδη ανακάμπτουν άσχημα από την τελευταία κοπή, γεγονός το οποίο μπορεί να οδηγήσει σε αποτυχημένα μείγματα. Το βάρος των βλασταριών υπολογίζεται με βάση τον όγκο τους. Αυτό εγγυάται τη σωστή ποσότητα ακόμη κι όταν τα βλαστάρια είναι υγρά. Καλλιέργεια μοσχευμάτων σέδων Πόσα διαφορετικά είδη πρέπει να περιλαμβάνει μια ποικιλία? Κάθε ποικιλία μοσχευμάτων πρέπει να περιλαμβάνει τουλάχιστον 5 διαφορετικά είδη. Πρέπει να υπάρχουν τουλάχιστον 3 είδη σέδων ώστε να υπάρχει ορατή «πρασινάδα» κατά τους χειμερινούς μήνες. Μια ποικιλία ειδών Phedimus μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να δημιουργηθεί μια γρήγορη στρώση κάλυψης. Ποικιλία με 8 είδη είναι η ιδανική. Δεν αναπτύσσονται όλα τα είδη μόνιμα. Περιοχές με υγρασία μπορούν να εμφανιστούν με ένα στρώμα εγκατάστασης σέδων. Το Phedimus sperius και